oude bankafschriften zijn er niet meer wat moet ik doen

Ontbrekende afschriften vervangt u met andere bewijsstukken

Als oude bankafschriften er niet meer zijn, kunt u dat meestal opvangen met andere stukken die samen laten zien waar uw geld vandaan komt. Een bank of andere instelling vraagt om herkomst van vermogen aan te tonen, maar dat moet niet per se met het originele afschrift. Denk aan een jaarrekening, een aangifte inkomstenbelasting of vennootschapsbelasting, een verkoopakte, een schenkingsakte, of een verklaring van een accountant die de transactie bevestigt. Ook een schriftelijke eigen verklaring waarin u toelicht wat er is gebeurd, kan onderdeel zijn van het geheel.

Belangrijk is dat u niet één ontbrekend document zoekt te vervangen, maar een samenhangend verhaal opbouwt. Als het bijvoorbeeld gaat om de verkoop van een pand in 2015, dan telt de notariële akte van die verkoop vaak zwaarder dan het bankafschrift van de bijschrijving zelf. Vraag bij twijfel na bij uw bank welke combinatie van stukken zij accepteren — instellingen mogen zelf bepalen hoe zij het cliëntenonderzoek inrichten, en de een vraagt net iets anders dan de ander. Of zo'n eigen verklaring op zichzelf genoeg is, verschilt per situatie; meer over wanneer een eigen verklaring wel meetelt als bewijs leest u apart. Loopt het om een wijziging in de structuur van uw onderneming van jaren terug, kijk dan ook naar hoe u een structuurwijziging uit het verleden opneemt in uw dossier — dezelfde aanpak van vervangend bewijs geldt daar namelijk ook.

Waar het cliëntenonderzoek dit vereist

Dat instellingen om herkomst van vermogen mogen vragen, volgt uit het cliëntenonderzoek dat zij moeten uitvoeren op grond van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme. Deze wet verplicht banken en andere aangewezen instellingen om onderzoek te doen naar hun klanten, maar schrijft niet voorgeschreven welke exacte documenten daarvoor nodig zijn. De wet is de Nederlandse uitwerking van de Europese antiwitwasrichtlijn, die de kaders stelt waarbinnen instellingen hun onderzoek inrichten. Dat betekent dat de precieze invulling — welke stukken voldoende zijn als een afschrift ontbreekt — per instelling kan verschillen.