wat gebeurt er als ik weiger informatie te geven over uiteindelijk belanghebbenden

Weigeren betekent meestal geen dienstverlening

Als u geen gegevens geeft over de uiteindelijk belanghebbende (UBO), dan kan de bank, notaris of andere instelling het cliëntenonderzoek niet afronden. Dat onderzoek is verplicht onder de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft), en zonder een compleet beeld van de UBO mag de instelling de relatie niet aangaan of voortzetten. In de praktijk betekent dit meestal: geen rekening, geen dienst, of — bij een bestaande relatie — een blokkade van de rekening. Dit is geen boete of sanctie die de instelling oplegt, maar een direct gevolg van de wettelijke plicht die op de instelling zelf rust.

Los daarvan loopt de registratieplicht in het UBO-register los van wat een individuele instelling van u vraagt. Die plicht volgt uit de Handelsregisterwet 2007, en geldt onafhankelijk van welke bank of notaris u op dat moment iets vraagt. Weigeren tegen één instelling verandert dus niets aan die registratieverplichting elders. Wat wél kan verschillen, is welk detailniveau een instelling wil zien bovenop wat al in het register staat — vandaar dat de ene bank iets anders vraagt dan de andere.

Grondslag: Wwft-cliëntenonderzoek en de UBO-definitie uit de richtlijn

De verplichting van de instelling om UBO-gegevens te verifiëren volgt uit het cliëntenonderzoek in de Wwft, dat weer is gebaseerd op Richtlijn (EU) 2015/849 — de bron van de UBO-definitie zelf (uiteindelijk belanghebbende: de natuurlijke persoon die de onderneming feitelijk bezit of controleert). Instellingen mogen zonder afgerond cliëntenonderzoek geen zakelijke relatie aangaan; dat is precies wat dat cliëntenonderzoek inhoudt. De registratieplicht in het UBO-register zelf staat los daarvan in de Handelsregisterwet 2007.