ik ben al jaren klant, waarom vraagt de bank nu ineens dit alles

Periodiek cliëntenonderzoek, geen nieuw wantrouwen

De bank vraagt dit niet omdat er iets mis is, maar omdat het cliëntenonderzoek nooit stopt na de eerste keer. De Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) verplicht instellingen om het cliëntenonderzoek continu te doen: niet alleen bij het openen van de rekening, maar ook daarna, zolang de klantrelatie loopt. Een herbeoordeling na jaren is dus een terugkerend onderdeel van wat het cliëntenonderzoek van een bank precies inhoudt, niet een incident dat specifiek over uw dossier gaat.

Wat meespeelt: risico-classificaties verschuiven, wetgeving wordt aangescherpt, en gegevens uit het Handelsregister — inclusief het UBO-register met de uiteindelijk belanghebbenden — kunnen intern een trigger geven om een dossier te actualiseren, ook als er bij u niets veranderd is. Daarnaast toetst de bank doorlopend aan sanctielijsten op grond van de Sanctiewet 1977; ook die verplichting is niet eenmalig. Dat verklaart waarom twee klanten met een vergelijkbaar profiel op een verschillend moment een vergelijkbare vraag krijgen, en waarom de ene bank andere dingen vraagt dan de andere: elke instelling stelt haar eigen risicobeoordeling en herbeoordelingscyclus vast.

Grondslag: Wwft-cliëntenonderzoek is doorlopend, niet eenmalig

De Wwft verplicht instellingen tot voortdurende controle van de cliëntrelatie, wat betekent dat een bank periodiek moet nagaan of de eerder vastgelegde gegevens nog actueel zijn — daarom kan een vraag komen zonder dat er een concrete aanleiding bij u speelt. De verplichting om te toetsen aan sanctielijsten volgt uit de Sanctiewet 1977 en loopt parallel aan het cliëntenonderzoek. Gegevens over bestuurders en UBO's die de bank opvraagt, sluiten aan bij wat op grond van de Handelsregisterwet 2007 al centraal geregistreerd staat, wat verklaart waarom sommige vragen een herhaling lijken van iets dat al ergens is vastgelegd.