mijn betaalprovider vraagt om bedrijfsinformatie, anders blokkade

Betaalprovider mag dit vragen, ook tussentijds

Ja, dit mag: uw betaaldienstverlener is verplicht cliëntenonderzoek te doen, en dat stopt niet bij de start van de relatie. De Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme verplicht instellingen om hun beeld van een klant actueel te houden, en dat geldt voor iedere betaaldienstverlener net zo goed als voor een bank. Een blokkade als dreigmiddel voor het uitblijven van antwoord komt dus niet uit onwil van de provider, maar uit een verplichting die de wet hen oplegt — kan de bank mijn rekening blokkeren als ik niet op tijd antwoord geef speelt bij een betaalprovider op precies dezelfde manier.

Wat vaak wordt gevraagd: de structuur boven de onderneming, de namen en percentages van de UBO's (uiteindelijk belanghebbenden), en soms een verklaring over de herkomst van middelen bij een opvallende transactie. Deels is dit al vastgelegd en op te vragen: de Handelsregisterwet 2007 regelt het UBO-register, en een uittreksel daaruit dekt vaak het structuurdeel van de vraag. Daarnaast toetst de provider, net als een bank, aan sanctielijsten op grond van de Sanctiewet 1977 — dat is een aparte controle, los van het cliëntenonderzoek, en verklaart waarom soms ook namen van bestuurders of aandeelhouders zonder belang alsnog worden gevraagd.

Grondslag: Wwft-onderzoek geldt doorlopend, niet alleen bij aanvang

De verplichting tot voortdurende controle staat in de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme; het UBO-register volgt uit de Handelsregisterwet 2007, en de sanctietoets uit de Sanctiewet 1977. Dat een betaalprovider dezelfde soort vragen stelt als een bank, komt doordat beide onder dezelfde Wwft-verplichting vallen — welke instellingen mogen dit soort gegevens van mij vragen zet op een rij welke partijen dat betreft en waarom het verschil per instelling toch groot kan zijn.