waarom vraagt mijn betaaldienstverlener uitleg over mijn onderneming

Dezelfde Wwft-verplichting, ander soort instelling

Uw betaaldienstverlener vraagt dit omdat hij, net als een bank, onder de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme valt. Die wet verplicht instellingen die betaalrekeningen aanbieden of transacties verwerken tot cliëntenonderzoek: vaststellen wie de klant is, hoe de structuur erachter in elkaar zit, en wie de uiteindelijk belanghebbenden zijn met hun percentages. Dat geldt los van de vraag of u ook een bank hebt. Een betaaldienstverlener is een aparte instelling met een eigen dossierplicht, ook als u dezelfde papieren al eens bij uw bank hebt aangeleverd. Wat er precies onder cliëntenonderzoek valt, staat op de pagina over het cliëntenonderzoek van een bank — de kern is bij een betaaldienstverlener hetzelfde.

Waar het bij een betaaldienstverlener vaak net iets anders ligt, is de nadruk op transactiepatronen: hoeveel geld, van en naar welke landen, en of dat past bij de aard van uw onderneming. Dat komt bovenop de structuurvraag, niet in plaats daarvan. Daarnaast toetst de betaaldienstverlener, net als een bank, tegen sanctielijsten — een verplichting die los staat van de Wwft en voortkomt uit de Sanctiewet 1977. Ontbreekt een stuk, bijvoorbeeld een actueel UBO-uittreksel, dan kunt u vaak volstaan met een eigen verklaring totdat het register is bijgewerkt; welke instelling welke vraag mag stellen leest u op de pagina over instellingen die deze gegevens mogen vragen.

Grondslag: Wwft-cliëntenonderzoek plus Sanctiewet-toetsing

De verplichting tot cliëntenonderzoek staat in de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme, die betaaldienstverleners als instelling aanmerkt en dus dezelfde onderzoeksplicht oplegt als aan banken. De gegevens over bestuurders en belanghebbenden die daarbij worden opgevraagd, zijn deels al vastgelegd op grond van de Handelsregisterwet 2007, met het UBO-register als onderdeel daarvan. De sanctiescreening die daarnaast plaatsvindt, volgt niet uit de Wwft maar uit de Sanctiewet 1977, die instellingen verplicht relaties te toetsen aan geldende sanctielijsten.