Wat is het verschil tussen bron van middelen en bron van vermogen?

Bron van middelen versus bron van vermogen: één transactie of heel je bezit

Bron van middelen gaat over dat ene bedrag dat nu ergens vandaan moet komen: de betaling voor de woning, de storting op de zakelijke rekening, de overboeking naar de notaris. Bron van vermogen gaat een stap breder: hoe is je totale bezit in de loop van de jaren ontstaan. Een bank of notaris die vraagt naar de bron van middelen wil weten waar dit specifieke geldbedrag vandaan komt. Vraagt iemand naar de bron van vermogen, dan wil hij het hele plaatje: heb je gespaard, een bedrijf verkocht, iets geërfd, of een combinatie daarvan.

Het verschil merk je vooral in de stukken die je aanlevert. Voor een concrete betaling is meestal een bankafschrift of een koopovereenkomst genoeg: dat legt de herkomst van dát bedrag vast. Voor de bron van vermogen moet je verder terug kijken, soms jaren. Denk aan de verkoop van een onderneming, een erfenis of schenking, of spaargeld dat over lange tijd is opgebouwd. Elk van die situaties vraagt om andere onderbouwing — met welke stukken toon ik aan waar mijn geld vandaan komt geeft daar een overzicht van, en wie specifiek te maken heeft met geld uit een bedrijfsverkoop vindt meer bij hoe onderbouw ik vermogen dat uit de verkoop van mijn bedrijf komt. Overigens is dit niet hetzelfde als de vraag naar herkomst van inkomen, die weer op een ander vlak zit — zie wat is het verschil tussen herkomst van vermogen en herkomst van inkomen voor die afbakening.

Waar dit onderscheid uit voortkomt

Dit onderscheid komt niet uit een vaste wettelijke definitielijst, maar volgt uit het cliëntenonderzoek dat instellingen moeten uitvoeren op grond van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme. Die wet verplicht banken, notarissen en andere aangewezen instellingen om onderzoek te doen naar hun klant en naar de achtergrond van transacties en vermogen, zonder dat de wet zelf de termen "bron van middelen" en "bron van vermogen" scherp van elkaar afbakent. De precieze invulling — wat er wordt gevraagd en met welke diepgang — bepaalt elke instelling zelf, op basis van het risico dat zij bij een klant inschat.