hoe bewijs ik dat mijn geld uit het buitenland afkomstig is

Geld uit het buitenland vraagt om een extra stap

Geld dat uit het buitenland komt, bewijs je in principe op dezelfde manier als geld uit Nederland: met documenten die laten zien waar het vandaan kwam en hoe het bij u terecht is gekomen. Denk aan een verkoopakte, een erfenisdocument, jaarrekeningen van een buitenlands bedrijf, of bankafschriften van een buitenlandse rekening. Het verschil is dat een bank of notaris bij buitenlands geld vaak meer vragen stelt, omdat zij zelf niet altijd kunnen nagaan of een buitenlands document echt en compleet is.

De extra stap zit meestal in twee dingen: de weg die het geld heeft afgelegd, en de reden waarom het naar Nederland is overgemaakt. Een overschrijving vanuit het buitenland roept vaak de vraag op via welke route het geld is gegaan — rechtstreeks, of via een tussenrekening in een ander land. Hoe korter en duidelijker die route, hoe makkelijker het voor de instelling is om het beeld compleet te krijgen. Daarbij helpt het om onderscheid te maken tussen de bron van het vermogen — hoe het in het buitenland is ontstaan, bijvoorbeeld door werk, verkoop van een bedrijf of een erfenis — en de bron van de middelen, het concrete bedrag dat is overgemaakt. Wat is het verschil tussen bron van middelen en bron van vermogen? legt dat onderscheid verder uit, en met welke stukken toon ik aan waar mijn geld vandaan komt geeft een overzicht van de documenten die daarbij meestal worden gevraagd.

Waar dit uit de Wwft volgt

Deze vragen komen niet uit willekeur, maar uit de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). Die wet verplicht banken, notarissen en andere instellingen om cliëntenonderzoek te doen: zij moeten nagaan wie hun klant is en, waar dat risico daartoe aanleiding geeft, waar het geld vandaan komt. Deze verplichting komt oorspronkelijk uit de Europese antiwitwasrichtlijn, Richtlijn (EU) 2015/849, die ook de basis vormt voor het begrip uiteindelijk belanghebbende. Geld uit het buitenland valt onder dat cliëntenonderzoek net als geld uit Nederland; instellingen mogen zelf bepalen hoeveel onderbouwing zij nodig hebben, afhankelijk van het risico dat zij bij de situatie zien.