Hoe toon ik aan dat het geld uit een erfenis of schenking komt?

Een erfenis of schenking bewijs je met papieren, niet met een verhaal

Een erfenis of schenking toon je meestal aan met een combinatie van stukken: de akte van verdeling of de schenkingsakte, de aangifte erfbelasting of schenkbelasting, en een bankafschrift waarop het bedrag binnenkomt. Een bank, notaris of andere instelling wil zien dat het geld écht uit die erfenis of schenking komt, en niet alleen dat u zegt dat het zo is. Documenten die op elkaar aansluiten — hetzelfde bedrag, dezelfde datum, dezelfde naam — maken dat verhaal sterk.

Heeft u geen notariële akte, bijvoorbeeld bij een kleinere schenking tussen familieleden? Dan telt ook een onderhandse schenkingsovereenkomst, samen met het bankafschrift van de overboeking. Bij een erfenis uit het buitenland kan het lastiger zijn om Nederlandse stukken te tonen; in dat geval helpt een buitenlandse erfrechtverklaring of een verklaring van de behandelend notaris in dat land. Wilt u dieper op dit specifieke geval ingaan, dan staat er een uitgebreidere uitleg op hoe leg ik uit dat mijn vermogen uit een erfenis komt. Voor de bredere vraag welke stukken herkomst van geld in het algemeen onderbouwen, is met welke stukken toon ik aan waar mijn geld vandaan komt een goed startpunt.

Waarom instellingen dit bewijs vragen

Instellingen zoals banken en notarissen zijn wettelijk verplicht om cliëntenonderzoek te doen: ze moeten nagaan wie hun klant is en waar het geld vandaan komt. Deze verplichting staat in de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). Die wet komt op zijn beurt uit een Europese richtlijn, Richtlijn (EU) 2015/849, die regelt hoe lidstaten witwassen en terrorismefinanciering moeten tegengaan. Dat een instelling om onderbouwing vraagt, is dus geen persoonlijk wantrouwen: het is een vaste stap die zij voor elke klant moeten doorlopen.

Vindplaatsen

• Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme: wetten.overheid.nl/BWBR0024282
• Richtlijn (EU) 2015/849: eur-lex.europa.eu/eli/dir/2015/849/oj