waarom moet ik als uiteindelijk belanghebbende ook uitleggen waar het geld vandaan komt

UBO en herkomst van geld zijn twee losse vragen die samen worden gesteld

Uw rol als uiteindelijk belanghebbende (UBO — de persoon die de onderneming echt bezit of controleert) bepaalt wíe de bank of notaris aankijkt. De vraag naar herkomst van geld gaat over iets anders: waar het vermogen in de onderneming vandaan komt. Een instelling stelt beide vragen tegelijk, maar het zijn geen synoniemen. Dat u UBO bent, zegt op zichzelf niets over of het geld "schoon" is — het zegt alleen dat u de persoon bent aan wie de instelling die vraag stelt.

De reden dat die twee vragen bij elkaar komen, is praktisch. Een bank moet weten met wie ze zaken doet én of het geld dat door de onderneming stroomt logisch verklaarbaar is. Omdat u als UBO de natuurlijke persoon bent achter de constructie, ligt het voor de hand dat de herkomstvraag bij u terechtkomt — niet bij de bv, want een bv kan niet zelf uitleggen waar geld vandaan komt. Dit speelt sterker als de structuur ingewikkelder is, bijvoorbeeld als meerdere bv's tussen u en de onderneming zitten. Hoe meer lagen, hoe explicieter een instelling wil weten welk deel van het vermogen bij welke schakel is ontstaan.

Waarom dit uit dezelfde regeling volgt

Dit onderscheid volgt uit de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft), die het cliëntenonderzoek regelt dat banken, notarissen en andere instellingen verplicht moeten uitvoeren. Dat onderzoek bestaat uit twee onderdelen die de wet naast elkaar noemt: vaststellen wie de UBO is, en onderzoek doen naar het doel en de aard van de relatie — waar de herkomst van middelen onder valt. De Europese antiwitwasrichtlijn (Richtlijn (EU) 2015/849), waaruit de Wwft is voortgekomen, geeft de definitie van UBO zelf en maakt zo het onderscheid tussen "wie is de belanghebbende" en "is de transactie verklaarbaar" navolgbaar. Wilt u nagaan of uw eigen percentage correct is vastgesteld, dan helpt het om te weten hoe dat percentage precies wordt berekend; dat staat los van de herkomstvraag, maar wordt in de praktijk vaak in één gesprek besproken.