hoe bewijs ik oud contant spaargeld zonder bonnetjes

Contant spaargeld zonder bonnetjes onderbouw je met omstandig bewijs

Oud contant spaargeld bewijs je niet met één document, maar met een stapel aanwijzingen die samen een aannemelijk verhaal vormen. Er bestaat geen wettelijke lijst met verplichte bonnetjes voor spaargeld van jaren geleden. Instellingen zoals banken en notarissen kijken naar wat redelijkerwijs beschikbaar is: oude bankafschriften waarop opnames of stortingen te zien zijn, loonstroken uit die periode, een aangifte inkomstenbelasting, of een verklaring van een boekhouder over je inkomen in die jaren. Ook een logisch verhaal over waarom het geld contant werd bewaard — bijvoorbeeld een sector waarin dat gebruikelijk was — helpt om het geheel geloofwaardig te maken.

Belangrijk is dat jij het verhaal aanlevert en de instelling zelf beoordeelt of het voldoende is. Wij kunnen dat oordeel niet overnemen: een bank of notaris moet zelf vaststellen of de herkomst van jouw geld voldoende is onderbouwd, en dat is hun wettelijke taak. Wat wel helpt, is onderscheid maken tussen twee vragen die vaak worden verward: waar het geld ooit vandaan kwam (je inkomen van toen) en waarom je nu juist dit bedrag contant hebt. Dat verschil wordt uitgelegd op de pagina over het verschil tussen bron van middelen en bron van vermogen. Als het spaargeld over meerdere jaren is opgebouwd, is het ook nuttig om te lezen hoe je spaargeld dat over lange tijd is opgebouwd onderbouwt, want daar gelden vaak dezelfde soort bewijsstukken.

Waar deze vraag vandaan komt: het cliëntenonderzoek in de Wwft

Banken, notarissen en andere instellingen zijn verplicht om onderzoek te doen naar hun cliënten, inclusief de herkomst van geld. Dat heet cliëntenonderzoek en staat in de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme. Deze wet is de Nederlandse uitwerking van de Europese antiwitwasrichtlijn, Richtlijn (EU) 2015/849. De wet zelf schrijft niet voor welke documenten je precies moet aanleveren bij contant spaargeld — dat bepaalt de instelling zelf, op basis van wat aannemelijk en controleerbaar is.