hoe onderbouw ik dat mijn vermogen uit een erfenis of schenking komt

Herkomst van vermogen versus herkomst van het geld zelf

Bij een erfenis of schenking vraagt de instelling meestal om twee dingen: het onderliggende document en de aansluiting met het bedrag dat is binnengekomen. Een verklaring van erfrecht, een testament, een notariële schenkingsakte of — bij een schenking zonder akte — een aangifte schenkbelasting bij de Belastingdienst vormen samen het bewijs van de bron. Daarnaast wil de instelling zien dat het bedrag dat op de rekening staat, ook echt uit die erfenis of schenking komt: een bankafschrift van de boedelrekening, een overzicht van de notaris, of het afschrift van de schenker zelf. Losse documenten zonder die aansluiting leiden meestal tot een vervolgvraag.

Bij grotere of internationale erfenissen komt er vaak een extra laag bij: als de erflater of schenker in het buitenland woonde, wil de instelling ook weten hoe die persoon aan het vermogen kwam. Dat raakt aan het verschil tussen herkomst van vermogen en herkomst van inkomen — de erfenis verklaart waar dít bedrag vandaan komt, maar niet automatisch waarom de erflater zoveel vermogen had. Bij een schenking vanuit het buitenland gelden vaak dezelfde aanvullende vragen als bij geld dat uit het buitenland komt. Voor de precieze documenten per situatie, zie de uitgebreide uitleg over hoe je aantoont dat vermogen uit een erfenis komt.

Waar dit uit volgt: het cliëntenonderzoek van de Wwft

Deze vraag komt niet uit een formulier van de instelling zelf, maar uit de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme. Die verplicht banken, notarissen en andere Wwft-instellingen tot cliëntenonderzoek, waaronder onderzoek naar de bron van het vermogen dat bij hen wordt aangehouden of overgemaakt. De wet schrijft geen vast document voor — dat verschilt per instelling en per bedrag — maar wel de verplichting om de herkomst te verifiëren voordat de relatie wordt aangegaan of voortgezet.